ហេតុអ្វីទសវត្សរ៍ក្រោយរបស់កម្ពុជា ជារបស់អ្នកកសាង

ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីស្តាតអាប់គ្រប់ទីកន្លែងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ចាប់ផ្តើមដូចគ្នា៖ ជំនាន់មួយដែលបដិសេធមិនទទួលយកថា ការងារល្អ មូលធន និងមហិច្ឆតា ទាំងអស់រស់នៅកន្លែងផ្សេង។

វេនរបស់កម្ពុជា គឺឥឡូវនេះ ហើយគណិតវិទ្យានិយាយដូច្នេះ។ នេះជាប្រទេសក្មេងជាងគេមួយក្នុងអាស៊ី — ប្រជាជាតិនៃមនុស្សដែលមិនដែលស្គាល់ពិភពលោកគ្មានទូរស័ព្ទឆ្លាតវៃក្នុងហោប៉ៅ។ បញ្ហាការទូទាត់ដែលទីផ្សារផ្សេងចំណាយមួយទសវត្សរ៍ដោះស្រាយ មកដល់ទីនេះស្ទើរតែមួយយប់៖ បាគង និង KHQR ធ្វើឱ្យការផ្ទេរលុយងាយដូចផ្ញើសារ រហូតដល់រទេះគុយទាវ។ ផ្លូវដែកសង់រួច។ អ្វីដែលមានមហិច្ឆតា ស្ទើរតែមិនទាន់សង់នៅលើវានៅឡើយ។

គម្លាតនោះ — ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើបនៅក្រោម ក្រុមហ៊ុនបាត់នៅលើ — ជាឱកាសធំបំផុតតែមួយក្នុងព្រះរាជាណាចក្រ។ នរណាម្នាក់នឹងកសាងកម្មវិធីដែលដំណើរការពាណិជ្ជកម្ម ដឹកជញ្ជូន កសិដ្ឋាន សាលារៀន និងគ្លីនិកកម្ពុជា។ សំណួរតែមួយគត់ គឺថាតើក្រុមហ៊ុនទាំងនោះកសាងនៅទីនេះ ដោយស្ថាបនិកដែលយល់មីនីម៉ាតតាមខេត្ត ព្រោះគ្រួសារគេកាន់មួយ — ឬនាំចូលពេលក្រោយ ក្នុងតម្លៃដប់ដង ដោយចំណេញមិននៅផ្ទះសោះ។

យើងភ្នាល់លើទីនេះ។ ភ្នាល់ថាទេពកោសល្យបែងចែកស្មើគ្នា ទោះឱកាសមិនស្មើ ថាស្ថាបនិកនៅបាត់ដំបង សមនឹងទទួលឱកាសដូចម្នាក់នៅសិង្ហបុរី ហើយថាស្ថាប័នដំបូងដែលយកស្ថាបនិកខ្មែរជាការធ្ងន់ធ្ងរ — ជាមួយមូលធនពិត ស្តង់ដារពិត និងបណ្តាញពិត — នឹងជួយកសាងក្រុមហ៊ុនដែលប្រទេសនេះនឹងមោទនភាពរយៈពេលហាសិបឆ្នាំ។

នោះហើយជាគោលបំណងរបស់ UpNext Startup។ បើអ្នកកំពុងកសាង អ្នកដឹងថារកយើងនៅឯណា។